In het WZC Sint-Jozef te Oostkamp werd op 26 januari de honderdste verjaardag van Isabelle Ranson gevierd. In het artikel van het Brugsch Handelsblad van 29 januari werd één aspect van het levensverhaal uit het oog verloren: zij is ook altijd betrokken geweest bij de Esperantobeweging, weliswaar nooit als actief lid.
De bakkerij van haar ouders bevond zich in de Overleiestraat te Kortrijk. Een vriendin van haar was toen, rond 1940, de dochter van de drukker-uitgever Albert Decaluwe, die wat verderop in de straat woonde. De hele familie Decaluwe was actief in de Kortrijks Esperantogroep 'La Konkordo' en Isabelle had ook wel Esperanto willen leren, maar dat was niet naar de zin van haar vader. Die was van oordeel dat er voor haar voldoende werk was in de bakkerij.
Zij heeft dus nooit echt Esperanto geleerd (al had ze dat voor haar reizen zeker kunnen gebruiken) maar de interesse voor de taal is steeds gebleven. In Brugge woonde ze tientallen jaren langs de Maalsesteenweg, waar het bij de winkel horend atelier gevestigd was. Dat was maar enkele honderden meters van Grégoire Maertens, bestuurslid van de Brugse Esperantogroep 'Paco kaj Justeco' en ook een tijdlang bestuurslid van de Wereld-Esperantobond (UEA). Zij is lange tijd lid geweest van de groep, maar is altijd 'papieren' lid gebleven.